മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും വലിയ അറിവുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികളുടെ പേരും, പൂക്കളുടെ നിറവും, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ചലനവും എല്ലാം അവന് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരി മായ എപ്പോഴും പറയും, 'ലിയോ, നിനക്ക് എല്ലാം അറിയാമല്ലോ!' എന്ന്. ലിയോ അത് അഭിമാനത്തോടെ കേൾക്കും.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ കനത്ത മഴ പെയ്തു. അടുത്തുള്ള ചെറിയ തോട് കരകവിഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. മഴയ്ക്ക് ശേഷം ലിയോ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു മനോഹരമായ മഞ്ഞപ്പൂവ് കണ്ടു. 'ഇതൊരു സൂര്യകാന്തിപ്പൂവാണ്, ഇത് ഈ തരം മണ്ണിൽ വളരും' എന്ന് അവൻ മായയോട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ പൂവിന്റെ വേരുകൾ എത്രത്തോളം ബലഹീനമാണെന്നും, മഴവെള്ളം വന്നാൽ അത് എങ്ങോട്ട് പോകും എന്നും അവൻ ചിന്തിച്ചില്ല.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ നോക്കിയപ്പോൾ ആ പൂവ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല! വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ അത് ഒലിച്ചുപോയിരുന്നു. ലിയോ സങ്കടപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അടുത്തു വന്ന് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, നിനക്ക് ആ പൂവിനെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് വിവരങ്ങൾ അറിയാം. പക്ഷേ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം, അതായത് അതിന്റെ നൈർമ്മല്യവും ബലഹീനതയും നീ മനസ്സിലാക്കിയില്ല. വിവരങ്ങൾ അറിയുന്നതും സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നതും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.'
വെറും അറിവ് കൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമില്ലെന്നും, കാര്യങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനമെന്നും ലിയോ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
