ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹೆಸರು, ಹೂವುಗಳ ಬಣ್ಣ, ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಅತೀವ ಜ್ಞಾನವಿತ್ತು. ಅವನ ಗೆಳತಿ ಮಾಯಾ ಯಾವಾಗಲೂ, 'ಲಿಯೋ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತು!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಲಿಯೋ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದಿತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಹತ್ತಿರದ ಸಣ್ಣ ತೊರೆ ತುಂಬಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು. ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಲಿಯೋ ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳದಿ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡನು. 'ಇದು ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ ಹೂವು, ಇದು ಈ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಅವನು ಮಾಯಾಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಹೂವಿನ ಬೇರುಗಳು ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣವು ಮತ್ತು ಮಳೆ ನೀರು ಬಂದರೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗಬಹುದು ಎಂಬ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ಆ ಹೂವು ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ! ಮಳೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಲಿಯೋ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡನು. ಆಗ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಆ ಹೂವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಯೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಅದರ ನೈಜ ಗುಣ ಅಥವಾ ಅದರ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ನೀನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಎರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ.'
ಮಾಹಿತಿ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ಜೀವನದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಲಿಯೋ ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
