ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా తెలివైనవాడు మరియు ప్రతి పనిని ముందుగానే పక్కాగా ప్లాన్ చేసేవాడు. ఒకసారి ఆ గ్రామంలో పెద్ద పండుగ జరిగింది. అర్జున్ ఒక కాగితపు పడవను తయారు చేసి, దానిని దగ్గరలోని కాలువలో వదలాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
'నా పడవను ఏదీ ఆపలేదు,' అని అతను తన స్నేహితులతో అన్నాడు. 'దారిలో రాళ్లు లేదా కొమ్మలు అడ్డు రాకుండా నేను చిన్న చిన్న అడ్డుకట్టలు నిర్మిస్తాను' అని గర్వంగా చెప్పాడు. అతను చాలా జాగ్రత్తగా తన ప్రణాళికను సిద్ధం చేసుకున్నాడు.
కానీ, అకస్మాత్తుగా భారీ వర్షం కురిసింది. ప్రశాంతంగా ఉన్న కాలువ ఒక్కసారిగా ఉధృతంగా ప్రవహించడం మొదలుపెట్టింది. అర్జున్ పడవను రక్షించడానికి కట్టిన చిన్న అడ్డుకట్టలన్నీ నీటి వేగానికి కొట్టుకుపోయాయి. అతని పడవ కూడా నీటి ప్రవాహంతో పాటు కొట్టుకుపోయింది. అప్పుడు అతని తాతయ్య వచ్చి, 'అర్జున్, నీ ప్లాన్ చాలా బాగుంది. కానీ కొన్నిసార్లు మనం ఒక పరిస్థితిని తప్పించుకోవడానికి చేసే ప్రయత్నాలే ఆ పరిస్థితిలో భాగమైపోతాయి. విధిని మార్చడం మన వల్ల కాదు' అని ప్రేమగా చెప్పారు. మనిషి ప్లాన్ చేసినా, ప్రకృతి నిర్ణయించినదే జరుగుతుందని అర్జున్ గ్రహించాడు.
