ఒక అందమైన గ్రామంలో కరి అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చదువులో చాలా చురుకైనవాడు. ఉపాధ్యాయులు చెప్పే పాఠాలన్నీ అతను త్వరగా గుర్తుపెట్టుకునేవాడు. కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉండేది, అదే అహంకారం. 'నాకు అంతా తెలుసు' అని తన స్నేహితులను ఎగతాళి చేసేవాడు.
ఒకరోజు గ్రామంలోని ఒక వృద్ధుడు అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు. కరి తాను చదువుకున్న పాఠాల గురించి గొప్పగా చెప్పుకున్నాడు. కానీ ఆ వృద్ధుడికి సహాయం చేయాల్సి వచ్చినప్పుడు, అతనికి ఏం చేయాలో తెలియక తడబడ్డాడు. అతనికి విషయాలు కేవలం నోటి మీద మాత్రమే తెలుసు, కానీ వాటిని ఎలా ఉపయోగించాలో తెలియలేదు.
అప్పుడు అతని తండ్రి అతడిని పిలిచి, 'కరీ, ఏదైనా నేర్చుకున్నప్పుడు దానిని పూర్తిగా, తప్పులు లేకుండా నేర్చుకోవాలి. అంతేకాకుండా, నేర్చుకున్న విద్యకు తగ్గట్టుగా నీ ప్రవర్తన ఉండాలి. జ్ఞానం పుస్తకాల్లో మాత్రమే కాదు, నీ పనుల్లో కూడా కనిపించాలి' అని ప్రేమగా చెప్పారు.
అప్పటి నుండి కరి మారిపోయాడు. అతను పాఠాలను లోతుగా అర్థం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఇతరులతో వినయంగా ఉండటం మరియు తాను నేర్చుకున్న దాని ప్రకారం ఇతరులకు సహాయం చేయడం నేర్చుకున్నాడు. అతను కేవలం తెలివైన బాలుడిగా మాత్రమే కాకుండా, ఒక మంచి వ్యక్తిగా ఎదిగాడు.
