ஒரு அழகான கிராமத்தில் கரிகாலன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் படிப்பில் மிகவும் கெட்டிக்காரன். பள்ளியில் ஆசிரியர் சொல்லும் பாடங்களை எல்லாம் அவன் மனப்பாடம் செய்துவிடுவான். ஆனால், ஒரு பிரச்சனை இருந்தது. அவன் வகுப்பறையில் மற்ற மாணவர்களைக் கேலி செய்வான். 'எனக்கு எல்லாம் தெரியும்' என்று அகங்காரம் கொள்ளுவான்.
ஒரு நாள், கிராமத்தின் பெரியவர் ஒருவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனது. கரிகாலன் தான் படித்த மருத்துவப் பாடங்களைப் பற்றி பெருமையாகப் பேசினான். ஆனால், அந்தப் பெரியவருக்குத் தேவையான முதலுதவியைச் செய்யத் தெரியாமல் தடுமாறினான். அவன் வெறும் வார்த்தைகளை மட்டுமே கற்றிருந்தான், ஆனால் அதை எப்படிச் செயல்படுத்துவது என்று தெரியவில்லை.
அப்போது அவனது தந்தை அவனிடம் வந்து, 'கரிகலா, ஒரு விஷயத்தை முழுமையாகவும் பிழையின்றியும் கற்றுக்கொள்வது மட்டும் போதாது. கற்ற கல்வியின்படி உன் நடத்தை அமைய வேண்டும். அறிவு என்பது வெறும் புத்தகத்தில் இல்லை, அது உன் செயலில் இருக்கிறது' என்று அன்பாகச் சொன்னார்.
அன்று முதல் கரிகாலன் மாறினான். அவன் பாடங்களை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கினான். மற்றவர்களிடம் பணிவாகவும், கற்ற கல்வியின்படி மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணத்தோடும் மாறினான். இப்போது அவன் வெறும் புத்திசாலி மட்டுமல்ல, ஒரு சிறந்த மனிதனாகவும் வளர்ந்தான்.
