ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ಓದಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು. ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಅವನು ತುಂಬಾ ಅಹಂಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು. 'ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇತರರನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿಯಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು. ಕರಿ ತಾನು ಓದಿದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ವಿಷಯಗಳು ಕೇವಲ ಬಾಯಿಮಾತಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಅವನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು, 'ಕರಿ, ಕೇವಲ ಓದುವುದು ಸಾಲದು. ಕಲಿತ ವಿಷಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯಂತೆ ನಡವಳಿಕೆ ಇರಬೇಕು. ಅರಿವು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಅದು ನಿನ್ನ ನಡತೆಯಲ್ಲಿರಲಿ.'
ಅಂದಿನಿಂದ ಕರಿ ಬದಲಾದನು. ಅವನು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು. ಇತರರೊಂದಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ಮತ್ತು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯಂತೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾ, ಅವನು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದನು.
