ఒక అందమైన గ్రామంలో కథిర్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి ప్రకృతి అంటే చాలా ఇష్టం. ఒకరోజు అతని స్నేహితుడు ముకిలన్, 'కథిర్, ఆ పాత పాడుబడిన భవనానికి వెళ్దామా? అక్కడ మనకు కావాల్సిన వస్తువులు దొరకవచ్చు!' అని ఆశ చూపాడు.
కథిర్ మనసు కూడా అక్కడికి వెళ్లాలని తపించింది. కానీ వెంటనే అతనికి తన తాతయ్య చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి: 'మనసు చెప్పినట్లు వినకూడదు, అది నిన్ను తప్పుడు మార్గంలో నడిపించవచ్చు.'
కథిర్ కాసేపు ఆలోచించాడు. ఆ భవనానికి వెళ్తే ప్రమాదం జరగవచ్చు లేదా ఏదైనా తప్పు చేసే అవకాశం ఉందని అతని బుద్ధి చెప్పింది. అతను ముకిలన్తో, 'వద్దు ముకిలన్, ఆ చోటు సురక్షితం కాదు. మనం ఇక్కడే తోటలోని మొక్కలకు నీళ్లు పోద్దాం, అది మనకు సంతోషాన్నిస్తుంది' అని చెప్పాడు.
ముకిలన్ కోపంగా వెళ్ళిపోయాడు. కానీ కథిర్ తన మనసును మంచి పనిలో నిమగ్నం చేసుకున్నాడు. సాయంత్రం తాతయ్య కథిర్ చేసిన పనిని చూసి ఎంతో గర్వపడ్డారు. మనసును చెడు వైపు వెళ్లకుండా, మంచి వైపు మళ్లించడమే నిజమైన తెలివితేటలని కథిర్ ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.
