ఒక దట్టమైన అడవిలో అర్జున్ అనే బాలుడు తన తండ్రి విక్రమ్తో కలిసి నివసించేవాడు. ఒకరోజు వారు అడవిలో నడుస్తుండగా, ఒక చిన్న కొలను కనిపించింది. ఆ కొలనులో చాలా చేపలు ఎంతో ఉత్సాహంగా ఈదుతున్నాయి.
అర్జున్ ఆశగా, "నాన్న! మనం ఇప్పుడే ఆ చేపలను పట్టుకుందాం!" అని అన్నాడు. కానీ విక్రమ్ శాంతంగా, "అర్జున్, ఇప్పుడు చేపలు చాలా వేగంగా కదులుతున్నాయి. మనం ఇప్పుడు ప్రయత్నిస్తే అవి తప్పించుకుంటాయి. ఒక కొక్క (బగురు పక్షి) నీటిలో ఎంత నిశ్చలంగా ఉంటుందో, సరైన సమయం వచ్చేవరకు అలాగే వేచి చూస్తుంది. మనం కూడా అలాగే ఓపికగా ఉండాలి," అని చెప్పారు.
అర్జున్కు మొదట కొంచెం అసహనంగా అనిపించినా, తండ్రి మాట విని ఒక రాయి మీద కూర్చుని గమనించడం మొదలుపెట్టాడు. కాసేపటి తర్వాత, చేపలన్నీ నెమ్మదిగా ఒక దిశగా వెళ్లడం చూశాడు. అదే సరైన సమయం అని అర్జున్ గ్రహించాడు. తండ్రితో కలిసి చాలా జాగ్రత్తగా వల విసిరి, సులభంగా చేపలను పట్టుకున్నారు.
అవసరానికి మించి తొందరపడటం కంటే, సరైన సమయం కోసం వేచి చూడటం ఎంత ముఖ్యమో అర్జున్ ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.
