ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ మరియు లీయో అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. అర్జున్ చాలా ధనవంతుడైన కుటుంబానికి చెందినవాడు, అతనికి తన ఖరీదైన బట్టలంటే చాలా గర్వం. లీయో ఒక సామాన్య తోటమాలి కొడుకు, కానీ అతను చాలా మంచివాడు మరియు సహాయపడే గుణం కలవాడు.
ఒకరోజు గ్రామంలోని పెద్దాయన శర్మ గారు అనారోగ్యపడ్డారు. ఆయనకు వెంటనే మందులు కావాలి. అర్జున్ తన పట్టు బట్టలను చూసుకుంటూ, 'నేను వెళ్లలేను, నా బట్టలు మురికి అయిపోతాయి. ఇంకెవరైనా వెళ్లనివ్వండి' అని అశ్రద్ధగా చెప్పాడు. కానీ లీయో వెంటనే, 'నేను వెళ్తాను!' అని చెప్పి బయలుదేరాడు.
దారిలో బురద ఉన్నా, లీయో అస్సలు భయపడకుండా పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి సమయానికి మందులు అందించాడు. లీయో చేసిన ఈ మంచి పనిని చూసి గ్రామస్తులందరూ అతడిని ఎంతో మెచ్చుకున్నారు. అర్జున్ ధనవంతుడైనా అతని పనుల వల్ల అతను చిన్నవాడిగా మిగిలిపోయాడు, కానీ లీయో చేసిన చిన్న సాయం అతడిని గొప్పవాడిగా నిలబెట్టింది. మనిషి గొప్పతనం అతని సంపదలో లేదు, చేసే పనుల్లో ఉందని అర్జున్ గ్రహించాడు.
