ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಟುಂಬದವನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ದುಬಾರಿ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಲಿಯೋ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ತೋಟಗಾರನ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನು ತುಂಬಾ ದಯಾಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರಾದ ಸಮುವೆಲ್ ಅವರಿಗೆ ಅನಾರೋಗ್ಯವಾಯಿತು. ಅವರಿಗೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಔಷಧಿ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು, 'ನಾನು ಹೋಗಲಾರೆ, ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕೊಳೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಬೇರೆಯೇ ಹೋಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಲಿಯೋ ತಕ್ಷಣವೇ, 'ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟನು.
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿದ್ದರೂ, ಲಿಯೋ ಎದೆಗುಂದದೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಔಷಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಿಸಿದನು. ಲಿಯೋ ಮಾಡಿದ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೋಡಿ ಹಳ್ಳಿಯವರೆಲ್ಲಾ ಅವನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಕೆಲಸಗಳು ಅವನನ್ನು ಸಣ್ಣವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದವು. ಲಿಯೋನ ಕೆಲಸ ಅವನನ್ನು ದೊಡ್ಡವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೊಡ್ಡತನವು ಅವನ ಹಣದಲ್ಲಲ್ಲ, ಅವನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಅಂದು ಅರಿತನು.
