ఒక అందమైన గ్రామంలో రాము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి విశాలమైన పొలాలు, మంచి పంటలు ఉండేవి. తన కష్టార్జితంతో అతను ఆ సంపదను పెంచుకున్నాడు.
కానీ, ఆ రాజ్యానికి ఉన్న రాజు చాలా క్రూరమైనవాడు. ప్రజల కష్టాలను చూడకుండా, అన్యాయంగా పన్నులు వసూలు చేయడమే అతని పని. ఒక సంవత్సరం గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. రాము పంటలన్నీ ఎండిపోయాయి. అతని దగ్గర తినడానికి కూడా ధాన్యం లేదు.
అప్పుడు రాజు అధికారులు రాము ఇంటికి వచ్చి, 'నీ భూమి పెద్దది, కాబట్టి నువ్వు సాధారణం కంటే ఎక్కువ పన్ను కట్టాలి' అని బెదిరించారు. రాము తన భార్య సీతతో కన్నీళ్లతో అన్నాడు, 'నేను పేదవాడిని అయి ఉంటే కనీసం ప్రశాంతంగా ఉండేవాడిని. కానీ ఈ ఆస్తి ఉండటం వల్ల, దీనిని కాపాడుకోవడానికి ఈ క్రూరమైన రాజుతో పోరాడాల్సి వస్తోంది. ఈ సంపద నాకు సంతోషాన్ని ఇవ్వడం లేదు, కేవలం భయాన్ని, బాధను మాత్రమే ఇస్తోంది.'
న్యాయం చేయని రాజు పాలనలో, ఎంతటి సంపద ఉన్నా అది పేదరికంతో పోలిస్తే ఎక్కువ వేదనను కలిగిస్తుందని రాము గ్రహించాడు.
