ఒక అందమైన గ్రామంలో లీయో అనే బాలుడు, అతని తండ్రి సోమేశ్వర్ ఉండేవారు. సోమేశ్వర్ ఆ ఊరిలోనే పెద్ద వ్యాపారి. ఆయన దగ్గర చాలా భూములు, బంగారం మరియు ఆస్తులు ఉండేవి. లీయో తన తండ్రి సంపదను చూసి ఎప్పుడూ గర్వపడేవాడు. 'మా దగ్గర అన్నీ ఉన్నాయి!' అని అందరికీ చెప్పేవాడు.
కానీ కాలం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు. వ్యాపారంలో నష్టాలు రావడం వల్ల, సోమేశ్వర్ దగ్గర ఉన్న ఆస్తులన్నీ క్రమంగా తగ్గిపోయాయి. ఒకరోజు లీయో చాలా బాధగా కూర్చుని, 'నాన్నా, మన దగ్గర ఇప్పుడు ఏమీ మిగలలేదు కదా? మనం పేదవాళ్లం అయిపోయామా?' అని ఏడుస్తూ అడిగాడు.
సోమేశ్వర్ లీయోను దగ్గరకు తీసుకుని, 'నాయనా, డబ్బు అనేది వచ్చి పోయేది. అది ఈరోజు ఉండవచ్చు, రేపు పోవచ్చు. కానీ నువ్వు నేర్చుకున్న విద్య, నీ కష్టపడే తత్వం మరియు నీలోని ఆత్మవిశ్వాసం మాత్రమే నీ నిజమైన సంపద. వీటిని ఎవరూ నీ నుండి లాక్కోలేరు' అని చెప్పారు.
లీయో తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. డబ్బు కోసం బాధపడటం మానేసి, కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవడంపై దృష్టి పెట్టాడు. తన తెలివితేటలతో, కష్టపడి పనిచేసి మళ్ళీ గొప్ప స్థాయికి చేరుకున్నాడు.
