ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జునుడు అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను ఆ ఊరి పెద్దకి నమ్మకమైన సహాయకుడిగా పనిచేసేవాడు. ఒకసారి గ్రామంలోని పాత చెరువును బాగు చేయాల్సి వచ్చింది. ఆ పని కోసం ఒక కాంట్రాక్టరును ఎంచుకోవాల్సి ఉంది.
అర్జునుడి స్నేహితుడు రవి ఆ పనిని పొందాలని అనుకున్నాడు. కానీ రవికి ఆ పని చేసే నైపుణ్యం లేదు. రవి ఒకరోజు అర్జునుడితో రహస్యంగా ఇలా అన్నాడు, "అర్జునుడు, నువ్వు ఈ పని నాకు ఇప్పించావంటే, నేను నీకు చాలా డబ్బు ఇస్తాను. ఎవరికీ తెలియదు, నువ్వు ఒప్పుకుంటే చాలు."
అర్జునుడు ఒక్క క్షణం ఆలోచించాడు. ఆ డబ్బుతో తన కుటుంబం కష్టాలు తీరిపోతాయి. కానీ అతని మనసులో ఒక భయం కలిగింది. 'నేను ఈ పని చేస్తే, రేపు ఊరి జనాన్ని చూసినప్పుడు లేదా ఈ చెరువును చూసినప్పుడు, నేను ఎందుకు ఇలా చేశాను అని నా మనసే నన్ను ప్రశ్నిస్తుంది. ఆ పశ్చాత్తాపంతో నేను ప్రశాంతంగా ఉండగలనా?' అని అనుకున్నాడు. డబ్బు ఇచ్చే ఆనందం కంటే, తప్పు చేసినందుకు కలిగే బాధ చాలా పెద్దదని అతను గ్రహించాడు.
మరుసటి రోజు, అర్జునుడు రవి ఆఫర్ను నిరాకరించి, అత్యంత సమర్థుడైన వ్యక్తిని ఎంచుకున్నాడు. రవి కోపగించుకున్నాడు, కానీ అర్జునుడి మనసు చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది. తాను చేసిన పని వల్ల భవిష్యత్తులో బాధపడననే తృప్తి అతనిలో ఉంది.
