ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಯುವಕ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹಳ್ಳಿಯ ಹಳೆಯ ಕೆರೆಯನ್ನು ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು.
ಅರ್ಜುನನ ಗೆಳೆಯ ರವಿ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದ್ದನು. ಆದರೆ ರವಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಅನುಭವವಿರಲಿಲ್ಲ. ರವಿ ಒಟ್ಟೊಬ್ಬನೇ ಅರ್ಜುನನ ಬಳಿ ಬಂದು, "ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಿಸಿದರೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಂಕೋಚವಾಯಿತು. ಆ ಹಣದಿಂದ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಆಸೆ ಬಂದಿತು. ಆದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿತು, 'ನಾನು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಮುಂದೆ ಜನರನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಈ ಕೆರೆಯನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, "ನಾನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ?" ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ನೋವು ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.'
ಮರುದಿನ ಅರ್ಜುನನು ರವಿಯ ಆಮಿಷವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದನು. ರವಿ ಕೋಪಗೊಂಡರೂ, ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದಿಂದ ಮುಂದೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತೃಪ್ತಿ ಅವನಲ್ಲಿತ್ತು.
