ఒక అందమైన గ్రామంలో ఈషాన్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా చదువుకున్నవాడు, గొప్ప జ్ఞాని కూడా. కానీ అతనికి ఒక పెద్ద భయం ఉండేది. ఊరి పెద్దలు లేదా విజ్ఞులు సమావేశమైనప్పుడు, వారి ముందు మాట్లాడాలంటే ఈషాన్ వణికిపోయేవాడు. 'నేను ఏదైనా తప్పుగా మాట్లాడితే అందరూ నవ్వుతారేమో' అన్న భయంతో అతను ఎప్పుడూ వెనకనే ఉండేవాడు.
ఒకసారి ఆ గ్రామంలో నీటి ఎద్దడి ఏర్పడింది. దీనిని పరిష్కరించడానికి గ్రామ పెద్దలు ఒక సభ ఏర్పాటు చేశారు. గ్రామానికి నీరు అందించడానికి ఈషాన్ దగ్గర ఒక అద్భుతమైన ఆలోచన ఉంది. కానీ సభలో మాట్లాడాలనే భయంతో అతను తన ఆలోచనను చెప్పకుండా మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
ఇది గమనించిన ఒక వృద్ధ గురువు ఈషాన్ దగ్గరకు వచ్చి ఇలా చెప్పారు, 'నాయనా, జ్ఞానం అనేది ఒక దీపం వంటిది. దానిని ఒంటరిగా ఉంచితే అది నీకు మాత్రమే వెలుగునిస్తుంది. కానీ మంచివారి సభలో ఆ దీపాన్ని వెలిగిస్తే, అది అందరికీ మార్గదర్శకంగా మారుతుంది. నీ జ్ఞానాన్ని పంచుకోవడానికి భయపడకు.'
గురువు మాటలతో ధైర్యం పొందిన ఈషాన్, తదుపరి సభలో ధైర్యంగా ముందుకు వచ్చి తన ఆలోచనను వివరించాడు. అతని తెలివితేటలను చూసి పెద్దలందరూ మెచ్చుకున్నారు. అతని సూచన వల్ల గ్రామానికి నీటి సమస్య తీరిపోయింది. చదువు మాత్రమే కాదు, చదువుకున్న దానిని ధైర్యంగా చెప్పే గుణం కూడా ఉండాలని ఈషాన్ ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.
