ఒక చిన్న గ్రామంలో అరుణ్ అనే రైతు ఉండేవాడు. అతని వద్ద చాలా ధాన్యం మరియు సంపద ఉండేవి. కానీ అతని పొరుగువాడైన విక్రమ్తో అతనికి చాలా ఏళ్లుగా పెద్ద శత్రుత్వం ఉండేది. ఒక చిన్న గొడవ వల్ల వారి మధ్య ఉన్న బంధం పూర్తిగా తెగిపోయింది. వారు ఒకరినొకరు చూసుకోవడం కూడా మానేశారు.
ఒక సంవత్సరం ఆ గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. విక్రమ్ పంటలన్నీ ఎండిపోయాయి. అతని కుటుంబం ఆకలితో అలమటించడం అరుణ్ గమనించాడు. అరుణ్ మనసులో ఒక యుద్ధం జరిగింది. 'అతను నా శత్రువు, నేను అతనికి ఎందుకు సహాయం చేయాలి?' అని అతని అహంకారం అందింది. కానీ, 'సంపద అంటే కేవలం దాచుకోవడం కాదు, ఇతరులకు సాయం చేయడం' అని అతని మనసు చెప్పింది.
అరుణ్ ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. ఒక రాత్రి, అతను ధాన్యం బస్తాలు మరియు కూరగాయలను తీసుకువెళ్లి విక్రమ్ ఇంటి గుమ్మం వద్ద మౌనంగా ఉంచాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం విక్రమ్ అది చూసి కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు. అరుణ్ చూపిన ఆ గొప్పతనం వారి మధ్య ఉన్న ద్వేషం అనే చీకటిని పారద్రోలింది. విక్రమ్ అరుణ్ దగ్గరకు వెళ్లి క్షమాపణ కోరాడు. వారి మధ్య ఉన్న శత్రుత్వం పోయి, మళ్ళీ స్నేహం చిగురించింది.
