అర్జున్ అనే ఒక బాలుడు ఉండేవాడు. అతను ఒక గొప్ప యోధుడు కావాలని కలలు కనేవాడు. అతని స్నేహితుడు రోహన్ ఎప్పుడూ సుఖంగా ఉండటానికే ఇష్టపడేవాడు, కానీ అర్జున్ ఎప్పుడూ సవాళ్లను ఎదుర్కోవాలని అనుకునేవాడు. ఒకసారి గ్రామంలోని ఒక పెద్ద కొండ ఎక్కే పోటీ జరిగింది. అర్జున్ కొండ ఎక్కుతున్నప్పుడు రాళ్ల వల్ల తడబడ్డాడు, మోకాళ్లు దెబ్బతిన్నాయి, చాలా అలసిపోయాడు. కానీ అతను వెనకడుగు వేయకుండా పైకి చేరుకున్నాడు.
ఇంటికి వచ్చాక అర్జున్ తన డైరీని చూసుకున్నాడు. ఎటువంటి కష్టాలు లేకుండా, ప్రశాంతంగా గడిచిన రోజులను చూసి అతనికి ఏదో వెలితిగా అనిపించింది. అతను తన తండ్రిని అడిగాడు, "నాన్నా, నాకు ఎటువంటి గాయాలు లేని, కష్టాలు లేని రోజులను నేను ఎందుకు వృధాగా భావించాలి?"
అతని తండ్రి నవ్వుతూ ఇలా చెప్పారు, "నాయనా, ఒక నిజమైన యోధుడికి పోరాటాలు లేని రోజులు వృధా అయిన రోజులే. కష్టాలు మరియు సవాళ్లే నిన్ను తీర్చిదిద్దుతాయి. నీ శరీరంపై ఉన్న గాయాలు నీ బలహీనత కాదు, నువ్వు ప్రయత్నించావనే నిదర్శనం. ఎటువంటి సవాలు ఎదుర్కోకుండా గడిచిపోయే రోజులే నిజంగా వృధా అవుతాయి."
