ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಬಾಲಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧನಾಗಬೇಕೆಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಲಭವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೇ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತ ಏರುವ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ಅರ್ಜುನನು ಪರ್ವತ ಏರುವಾಗ ಕಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ತಗುಲಿ ಎಡವಿದನು, ಮಂಡಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿತು, ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾದನು. ಆದರೂ ಅವನು ಎದೆಗುಂದದೆ ಮೇಲೆ ಏರಿದನು.
ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಜುನ ತನ್ನ ದಿನಚರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಕೇಳಿದನು, "ತಂದೆಯೇ, ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಕಳೆದುಹೋದ ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾನು ಯಾಕೆ ವ್ಯರ್ಥ ದಿನಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು?"
ತಂದೆ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ಮಗನೇ, ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಯೋಧನಿಗೆ ಹೋರಾಟವಿಲ್ಲದ ದಿನಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾದ ದಿನಗಳು. ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನ ಗಾಯಗಳು ನಿನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟೆ ಎಂಬ ಸಾಕ್ಷಿ. ಯಾವುದೇ ಸವಾಲು ಎದುರಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಳೆದುಹೋದ ದಿನಗಳೇ ನಿಜವಾದ ವ್ಯರ್ಥ ದಿನಗಳು."