ఒక అందమైన గ్రామంలో కవిన్ మరియు మిథున్ అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. కవిన్ చాలా ఉత్సాహవంతుడు, కానీ ఏదైనా ఆలోచించకుండా తొందరపడే స్వభావం కలవాడు. మిథున్ చాలా ప్రశాంతంగా, ఆలోచించి నిర్ణయాలు తీసుకునే వ్యక్తి.
ఒకసారి, గ్రామ ఉత్సవాల కోసం దాచుకున్న డబ్బును కవిన్ తప్పుగా ఖర్చు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 'మిత్రమా, ఈ డబ్బుతో మనం గొప్పగా ప్రదర్శించుకుందాం!' అని కవిన్ అన్నాడు. కానీ మిథున్ అతడిని వారించాడు. 'వద్దు కవిన్, ఇది తప్పు. మనం ఈ డబ్బును మంచి పనులకే ఉపయోగించాలి' అని ప్రేమగా చెప్పాడు. మొదట కవిన్ కోపపడినా, మిథున్ మాటలు విని తన తప్పు తెలుసుకుని మారాడు.
కొన్ని నెలల తర్వాత, కవిన్ తండ్రి అనారోగ్యం పాలై ఆసుపత్రిలో చేరాల్సి వచ్చింది. కవిన్ దగ్గర డబ్బు లేదు, అతను చాలా బాధపడుతున్నాడు. అప్పుడు మిథున్ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, 'కంగారు పడకు కవిన్, నేను ఉన్నాను' అని చెప్పి తన దగ్గర ఉన్న డబ్బును ఇచ్చాడు. కవిన్ కష్టాల్లో తోడుగా నిలిచాడు. నిజమైన స్నేహితుడు అంటే తప్పు చేయకుండా ఆపడమే కాకుండా, కష్టాల్లో తోడుండటం అని కవిన్ తెలుసుకున్నాడు.
