ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിനും മിഥുനും എന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കവിൻ വളരെ ഉത്സാഹിയായ ഒരാളായിരുന്നു, എന്നാൽ അവൻ എപ്പോഴും പെട്ടെന്ന് തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നവനും. മിഥുൻ ശാന്തനും വിവേകശാലിയുമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവത്തിനായി കരുതിവെച്ച പണം അനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾക്കായി ചിലവഴിക്കാൻ കവിൻ തീരുമാനിച്ചു. 'മിഥുൻ, നമുക്ക് ഈ പണം ഉപയോഗിച്ച് വലിയ ആഘോഷം നടത്താം!' കവിൻ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ മിഥുൻ അത് സമ്മതിച്ചില്ല. 'അത് ശരിയല്ല കവിൻ, നമ്മൾ ഈ പണം നല്ല കാര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കണം' എന്ന് മിഥുൻ അവനെ ഉപദേശിച്ചു. ആദ്യം ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും, മിഥുന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കവിൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരുത്തി.
കുറച്ചു കാലത്തിന് ശേഷം, കവിൻ്റെ പിതാവ് രോഗബാധിതനായി ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. കവിൻ്റെ പക്കൽ ചികിത്സയ്ക്കായി പണമില്ലായിരുന്നു. കവിൻ തളർന്നുപോയപ്പോൾ മിഥുൻ ഓടിയെത്തി. 'നീ വിഷമിക്കേണ്ട കവിൻ, ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്' എന്ന് പറഞ്ഞ് മിഥുൻ തന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം അവന് നൽകി. കവിൻ്റെ വിഷമങ്ങളിൽ പങ്കുചേർന്ന് അവൻ അവനെ സഹായിച്ചു. ഒരു യഥാർത്ഥ സുഹൃത്ത് തെറ്റിൽ നിന്ന് തടയുകയും കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ കൂടെ നിൽക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് കവിൻ മനസ്സിലാക്കി.
