ఒక అందమైన గ్రామంలో లియో అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను చాలా మంచివాడు. అతని స్నేహితుడు విక్టర్ ఎప్పుడూ లియోను చూసినప్పుడు చాలా తీయని నవ్వుతో పలకరించేవాడు. 'లియో, నువ్వే నా ప్రాణ స్నేహితుడివి!' అని విక్టర్ తరచుగా చెప్పేవాడు. లియో విక్టర్ను పూర్తిగా నమ్మాడు.
ఒకరోజు లియో పుట్టినరోజు సందర్భంగా అతనికి ఒక అందమైన చెక్క విజిల్ (ఈల) బహుమతిగా వచ్చింది. అది అతనికి చాలా ఇష్టమైన వస్తువు. విక్టర్ ఆ విజిల్ చూసి, చాలా మృదువుగా నవ్వుతూ, 'అబ్బా లియో! ఇది ఎంత బాగుందో! నేను కాసేపు ఆడుకోవచ్చా?' అని అడిగాడు. స్నేహితుడి మీద ఉన్న ప్రేమతో లియో దాన్ని ఇచ్చేశాడు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత లియో ఆ విజిల్ తిరిగి అడిగినప్పుడు, విక్టర్ ముఖం మారిపోయింది. 'అది పోయింది, అంత గొప్పది ఏమీ కాదు' అని విక్టర్ అబద్ధం చెప్పాడు. లియో చాలా బాధపడ్డాడు. విక్టర్ నవ్వు వెనుక స్వార్థం ఉందని, అతని మనసులో నిజమైన ప్రేమ లేదని లియో గ్రహించాడు. విక్టర్ కేవలం తన అవసరాల కోసం మాత్రమే తీయగా మాట్లాడతాడని లియో తెలుసుకున్నాడు.
