സമാധാനപരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കൊച്ചു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ എല്ലാവരോടും വളരെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്നവനായിരുന്നു. വിക്ടർ എന്ന അവന്റെ സുഹൃത്ത് എപ്പോഴും ലിയോയെ കാണുമ്പോൾ വലിയ ചിരിയോടെയാണ് വരാറുള്ളത്. 'ലിയോ, നീയാണ് എന്റെ ഏറ്റവും നല്ല കൂട്ടുകാരൻ!' എന്ന് വിക്ടർ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. ലിയോ വിക്ടറെ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചു.
ഒരിക്കൽ ലിയോയുടെ ജന്മദിനത്തിന് അവന് മനോഹരമായ ഒരു മരവിസിൽ സമ്മാനമായി ലഭിച്ചു. അത് അവന് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. വിക്ടർ അത് കണ്ടപ്പോൾ വളരെ മധുരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'ലിയോ, ഇത് എത്ര മനോഹരമാണ്! എനിക്കൊന്ന് കളിക്കാമോ?' ലിയോ സന്തോഷത്തോടെ അത് വിക്ടർക്ക് നൽകി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ലിയോ തന്റെ വിസിൽ തിരികെ ചോദിച്ചപ്പോൾ വിക്ടറുടെ മുഖഭാവം മാറി. 'ഞാൻ അത് എവിടെയോ കളഞ്ഞുപോയി, അത് അത്ര വലിയ കാര്യമല്ലല്ലോ' എന്ന് വിക്ടർ കള്ളം പറഞ്ഞു. ലിയോയ്ക്ക് വലിയ വിഷമമായി. വിക്ടറുടെ മധുരമായ സംസാരത്തിനും ചിരിക്കും പിന്നിൽ കപടതയാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. വിക്ടർ സ്നേഹം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി മാത്രമാണ് ലിയോയോട് ഇത്രയേറെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചിരുന്നത്.
