ఒక ప్రశాంతమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ బయట కనిపించే అందానికి త్వరగా ముగ్ధుడైపోయే స్వభావం అతనిది. ఒకరోజు అతను దగ్గరలోని ఒక పెద్ద నగరానికి వెళ్ళినప్పుడు, ఒక గొప్ప రాజభవనంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ విలువైన నగలు ధరించిన మహిళలు నృత్యం చేయడం చూసి అతను ఆశ్చర్యపోయాడు. వారి మెరిసే ఆభరణాలు, అందం అర్జున్ను మంత్రముగ్ధుడిని చేశాయి.
'జీవితం అంటే ఇలా ఉండాలి!' అని అతను అనుకున్నాడు. ఆ ఆడంబరానికి లోబడి, అర్జున్ తన దగ్గర ఉన్న డబ్బునంతటినీ ఖర్చు చేసివేశాడు. క్రమంగా అతను అప్పుల ఊబిలో కూరుకుపోయి, తన కుటుంబ గౌరవాన్ని కూడా కోల్పోయాడు. అతను ఒక పెద్ద అగాధంలో పడిపోయినట్లుగా అయిపోయాడు.
అతని స్నేహితుడు విక్రమ్ అతనికి ఒక సత్యాన్ని చెప్పాడు, 'అర్జున్, బయట కనిపించే మెరుపులను చూసి మోసపోకు. వివేకం లేని వారికి ఇటువంటి అందం ఒక లోయ వంటిది, అది మనిషిని పూర్తిగా మింగేస్తుంది.' తన తప్పు తెలుసుకున్న అర్జున్, ఇకపై కేవలం బాహ్య సౌందర్యాన్ని మాత్రమే కాకుండా, నిజమైన వ్యక్తిత్వాన్ని గౌరవించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
