ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಕೆಲಸಗಾರನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮರುಳಾಗುವ ಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ಹತ್ತಿರದ ದೊಡ್ಡ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಭವ್ಯವಾದ ಅರಮನೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಹೊಳೆಯುವ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನನ್ನಾಗಿಸಿತು.
'ಇದೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸುಖ!' ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು. ಆ ವೈಭವದ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಅರ್ಜುನ್, ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿದನು. ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವನು ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಗೌರವವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಅವನ ಗೆಳೆಯ ವಿಕ್ರಮ್ ಅವನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳಿದನು, 'ಅರ್ಜುನ್, ಹೊರಗಿನ ಹೊಳಪನ್ನು ನೋಡಿ ಮೋಸ ಹೋಗಬೇಡ. ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇಂತಹ ಸೌಂದರ್ಯವು ಒಂದು ಅಧೋಧಾಮದಂತೆ, ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿ ಹಾಕುತ್ತದೆ.' ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಅರ್ಜುನ್, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗದೆ, ಗುಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
