ఒక అందమైన గ్రామంలో కథిర్ అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి చాలా విశాలమైన పొలం ఉండేది. ఒకరోజు కథిర్కు బద్ధకం వేసింది. 'నేను ఎందుకు ఎండలో కష్టపడాలి? పనివాళ్లకు డబ్బులు ఇస్తే చాలు, వాళ్లే అంతా చూసుకుంటారు, నేను హాయిగా ఉండొచ్చు' అని అనుకున్నాడు.
కథిర్ పొలం పనులను వదిలేసి ఊరిలో తిరగడం మొదలుపెట్టాడు. పనివాళ్ల మీద మాత్రమే నమ్మకం ఉంచాడు. కానీ భూమికి యజమాని యొక్క శ్రద్ధ అవసరం. కథిర్ పట్టించుకోకపోవడంతో పొలంలో కలుపు మొక్కలు పెరిగి పంటను పాడుచేశాయి, నీటి సౌకర్యం కూడా సరిగ్గా లేకపోయింది.
కోత సమయం వచ్చినప్పుడు, కథిర్ పొలానికి వెళ్లి చూస్తే అక్కడ పచ్చని పంటకు బదులు ఎండిపోయిన మొక్కలు కనిపించాయి. యజమాని శ్రద్ధ చూపనందుకు భూమి కోపంతో తన ఫలాలను ఇవ్వనట్లుగా అనిపించింది. కథిర్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అతను మళ్ళీ నాగలి పట్టి, స్వయంగా పొలంలో శ్రమించడం మొదలుపెట్టాడు. అతను తన చేతులతో భూమిని సంరక్షించడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, భూమి మళ్ళీ పచ్చదనంతో నిండి పంటను అందించింది.
