ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు తన తల్లిదండ్రులతో కలిసి నివసించేవాడు. అర్జున్ తండ్రి ఒక గొప్ప వ్యాపారి. ఒకరోజు అర్జున్ తన తండ్రిని ఇలా అడిగాడు, 'నాన్నా, మన దగ్గర అన్ని సౌకర్యాలు ఉన్నాయి, పెద్ద ఇల్లు ఉంది, మంచి ఆహారం ఉంది. మరి మనకు ఇతరుల అవసరం ఏముంది?'
అప్పుడు తండ్రి ఒక చెక్క బొమ్మను చూపిస్తూ ఇలా అన్నాడు, 'చూడు అర్జున్, ఈ బొమ్మ కదలాలంటే ఎవరో ఒకరు దారాన్ని లాగాలి. ఎవరూ లేకపోతే ఇది కేవలం ఒక కర్ర ముక్కలాగే ఉంటుంది. దీనికి సొంతంగా ప్రాణం లేదు.'
మరుసటి రోజు, రోడ్డు పక్కన ఆకలితో ఉన్న ఒక వృద్ధుడిని అర్జున్ చూశాడు. వెంటనే అర్జున్ తన దగ్గర ఉన్న ఆహారాన్ని ఆ వృద్ధుడికి ఇచ్చాడు. ఆ వృద్ధుడు కృతజ్ఞతతో నవ్వినప్పుడు, అర్జున్ మనసు ఎంతో సంతోషంతో నిండిపోయింది. లోకంలో సహాయం కోరేవారు లేకపోతే, మన జీవితం కూడా ఆ బొమ్మలాగే అర్థం లేనిదిగా మారిపోతుందని అర్జున్ గ్రహించాడు. ఇతరులకు సహాయం చేయడమే జీవితానికి నిజమైన అర్థాన్ని ఇస్తుందని తెలుసుకున్నాడు.
