ఒక అందమైన గ్రామంలో కార్తీక్ మరియు మీరా అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. వారు చిన్నప్పటి నుండి చాలా ప్రాణ స్నేహితులు. కానీ వారు పెరిగే కొద్దీ వారి ప్రవర్తనలో మార్పు వచ్చింది. ఒకరోజు గ్రామ ఉత్సవంలో కార్తీక్, మీరాను పలకరించడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ మీరా అతడిని చూడనట్లుగా ముఖం తిప్పుకుంది. కార్తీక్ ఏదైనా అడిగితే, 'నాకు నీతో మాట్లాడాలని లేదు' అని చాలా కఠినంగా సమాధానం ఇచ్చింది. కార్తీక్ చాలా బాధపడ్డాడు. 'మీరా నన్ను ఒక పరాయి వ్యక్తిలా ఎందుకు చూస్తోంది? ఆమె నన్ను ద్వేషిస్తోందా?' అని అతను ఆలోచించాడు.
ఆ సాయంత్రం కార్తీక్ సోదరి కావ్య అతని బాధను గమనించింది. కార్తీక్ జరిగిన విషయం చెప్పగా, కావ్య నవ్వుతూ ఇలా అంది, 'కార్తీక్, ఆమె నిన్ను ద్వేషిస్తోంది అని అనుకోకు. నిజానికి, మనసులో ఎవరిపైనైనా ప్రేమ ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు, అది బయటపడకూడదని భయపడి అలా ప్రవర్తిస్తారు. ఇతరులు చూస్తారేమో అన్న భయం, ఆమెలోని సిగ్గు వల్ల ఆమె మాటలు కఠినంగా అనిపిస్తున్నాయి. ఆమె అపరిచితురాలిలా ప్రవర్తించడం వెనుక నీపై ఉన్న ప్రేమ దాగి ఉంది.'
మరుసటి రోజు కార్తీక్ మీరాను చూసినప్పుడు, ఆమె మాటలు కోపంగా ఉన్నా, ఆమె కళ్ళలో ఒక రకమైన ఆరాధన కనిపించింది. ఆమె కఠినమైన మాటలు ద్వేషం వల్ల వచ్చినవి కావు, తన ప్రేమను దాచడానికి ఆమె చేస్తున్న ప్రయత్నం అని కార్తీక్ అర్థం చేసుకున్నాడు.
