మంచు కొండల మధ్య ఉన్న ఒక అందమైన గ్రామంలో కన్నన్ అనే యువకుడు నివసించేవాడు. అతను చాలా ప్రశాంతమైన వ్యక్తి, కానీ అతని మనస్సు ఎప్పుడూ కలల లోకంలో ఉండేది. అతను మాలతి అనే అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాడు. మాలతి కళ్ళు చాలా అందమైనవి; చూసేవారిని మంత్రముగ్ధులను చేసే శక్తి ఆమె కళ్ళకు ఉంది.
ఒకరోజు గ్రామంలోని పండుగ సందర్భంగా, కన్నన్ పూల మార్కెట్ గుండా వెళ్తున్నాడు. అక్కడ రంగురంగుల పూలు వికసించి ఉన్నాయి. అకస్మాత్తుగా, ఒక అందమైన ఎర్రటి గులాబీ కన్నన్ కంటపడింది. ఆ పువ్వు రేకులు చాలా మృదువుగా, రంగు చాలా ప్రకాశవంతంగా ఉన్నాయి. ఒక క్షణం కన్నన్ మనస్సు ఆగిపోయింది. 'అబ్బా! ఈ పువ్వు చూస్తుంటే సరిగ్గా మాలతి కళ్ళలాగే ఉంది!' అని అతను అనుకున్నాడు.
అతను ఆ పువ్వును తీక్షణంగా చూశాడు. కానీ వెంటనే అతని మనస్సులో ఒక గందరగోళం మొదలైంది. చాలా మంది ఆ పువ్వును చూసి మెచ్చుకుంటున్నారు. 'అందరూ ఈ పువ్వును అందంగా చూస్తున్నారంటే, మాలతి కళ్ళు కూడా అందరికీ ఇంతే అందంగా కనిపిస్తున్నాయా?' అని అతను ఆలోచించాడు. అతనికి ఆ పూల అందం కనిపించలేదు; బదులుగా మాలతి కళ్ళ జ్ఞాపకం మాత్రమే అతన్ని వెంటాడింది. పూలు అతనికి పూల్లా అనిపించలేదు, అవి మాలతి కళ్ళ ప్రతిబింబాల్లా అనిపించాయి.
