ಮಂಜಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕನ್ನನ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು, ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಕನಸಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಮಾಲತಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ಯಾರು ನೋಡಿದರೂ ಮರುಳಾಗುವಂತಹವು.
ಒಂದು ದಿನ ಗ್ರಾಮದ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನನ್ ಹೂವುಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂವುಗಳು ಅರಳಿದ್ದವು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿಯು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಆ ಹೂವಿನ ದಳಗಳು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕನ್ನನ ಮನಸ್ಸು ಅಲುಗಾಡಿತು. 'ಅಬ್ಬಾ! ಈ ಹೂವು ನೋಡಲು ಮಾಲತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆಯೇ ಇದೆ!' ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು.
ಅವನು ಆ ಹೂವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದನು. ಆದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅನೇಕ ಜನರು ಆ ಹೂವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. 'ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಹೂವನ್ನು ಸುಂದರವೆಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಮಾಲತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆಯೇ?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಹೂವುಗಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಮಾಲತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಹೂವುಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೂವುಗಳಾಗಿ ಕಾಣದೆ, ಮಾಲತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳಂತೆ ಕಂಡವು.
