ఒక అందమైన గ్రామంలో మాయ మరియు ఆర్యన్ అనే దంపతులు ఉండేవారు. మాయ ఒక మంచి గాయని, ఆర్యన్ ఒక చిత్రకారుడు. వారు ఒకరినొకరు ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించుకునేవారు. ఒకసారి ఆర్యన్ ఒక పెయింటింగ్ ఎగ్జిబిషన్ కోసం చాలా దూరంగా వెళ్లాల్సి వచ్చింది. వెళ్లేటప్పుడు ఆర్యన్, 'నేను ఎక్కడున్నా నా మనసు నీ దగ్గరే ఉంటుంది' అని చెప్పాడు.
నెలలు గడిచాయి. ఆర్యన్ లేని ఆ ఇల్లు మాయకు చాలా వెలితిగా అనిపించింది. ఆమె పాడుతున్న ప్రతి పాటలోనూ ఆర్యన్ రూపమే కనిపించేది. ఆమె మనసు ఎప్పుడూ అతని ఆలోచనలతోనే ఉండేది. కానీ ఆమె మనసులో ఒక చిన్న సందేహం ఉండేది: 'నేను ఎప్పుడూ అతన్ని తలచుకుంటూనే ఉంటాను. కానీ, అతను అక్కడ కొత్త మనుషుల మధ్య, కొత్త వాతావరణంలో ఉన్నప్పుడు, అతని మనసులో నేను ఉంటానా? అతను నన్ను మర్చిపోయాడా?'
ఒక సాయంత్రం, ఆర్యన్ అకస్మాత్తుగా ఇంటికి వచ్చాడు. అతని కళ్ళలో ఎంతో సంతోషం కనిపిస్తోంది. అతను మాయను హత్తుకుని, 'మాయా, నేను అక్కడ ఎంతటి అందమైన ప్రదేశాలను చూసినా, ఎంతమంది కొత్త వ్యక్తులను కలిసినా, నా మనసు నిన్నే వెతుకుతూనే ఉంది. నువ్వు నా మనసులో నిరంతరం ఉంటావు' అని చెప్పాడు. మాయ కళ్ళలో ఆనంద బాష్పాలు వచ్చాయి. నిజమైన ప్రేమలో ఇద్దరూ ఒకరినొకరు ఎంతగా గుర్తుంచుకుంటారో వారు అర్థం చేసుకున్నారు.
