ఒక అందమైన గ్రామంలో ఇలన్ మరియు నీలా ఉండేవారు. వారు ఒకరినొకరు ఎంతో ప్రేమించుకునేవారు. ఒకరోజు ఇలన్ ఒక సుదీర్ఘ ప్రయాణానికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. వెళ్లేటప్పుడు నీలా నవ్వుతూ, 'నువ్వు వెళ్ళిరా, నేను బాధపడను' అని చెప్పింది.
కానీ కొన్ని రోజులు గడిచేసరికి నీలా పరిస్థితి మారిపోయింది. ఆమె ఎవరితోనూ మాట్లాడటం మానేసింది. ఆమె కళ్లు ఎప్పుడూ ఎర్రగా మారి, కన్నీళ్లతో నిండి ఉండేవి. గ్రామస్తులు ఆమెను చూసి, 'నీలా కళ్లు చూస్తుంటే ఆమె ఎంత బాధపడుతుందో అర్థమవుతోంది. ఆమె ప్రియుడు ఆమెను పట్టించుకోవడం లేదా?' అని మాట్లాడుకునేవారు.
ఇలన్ తిరిగి వచ్చినప్పుడు, నీలా కళ్లలోని ఎరుపును, ఆ కన్నీళ్లను చూసి అంతా అర్థం చేసుకున్నాడు. ఆమె మాటలు చెప్పలేని బాధను ఆమె కళ్లు ప్రపంచానికి చాటిచెప్పాయి. ప్రేమ లేని లోటును మాటల కంటే కళ్లలోని కన్నీళ్లే స్పష్టంగా తెలియజేస్తాయని అతను గ్రహించాడు.
