കണ്ണുകൾ പറയുന്ന കഥ

മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഇലനും നിലയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഇലന് ദൂരെയുള്ള ഒരു യാത്ര പോകേണ്ടി വന്നു. യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ നില ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, 'നീ ധൈര്യമായി പോയി വരൂ, എനിക്ക് വിഷമമൊന്നുമില്ല.'

എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ നിലയുടെ അവസ്ഥ മാറി. അവൾ ആരോടും സംസാരിക്കാതെ തനിയെ ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ എപ്പോഴും ചുവന്നു തടിച്ചിരുന്നു, കണ്ണുനീർ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു, 'നോക്കൂ, നിലയുടെ കണ്ണുകൾ അവൾ എത്രമാത്രം സങ്കടപ്പെടുന്നു എന്ന് പറയുന്നുണ്ടല്ലോ. അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ അവളെ തനിച്ചാക്കിയോ?'

ഇലൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, നിലയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ചുവപ്പും കണ്ണുനീരും കണ്ടു അവൻ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി. അവൾ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ വേദന ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തുറന്നു കാട്ടി. സ്നേഹത്തിന്റെ അഭാവം വാക്കുകളേക്കാൾ വേഗത്തിൽ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.