ఒక అందమైన గ్రామంలో మాయ అనే మహిళ ఉండేది. ఆమె భర్త రవి ఒక చిన్న గొడవ వల్ల ఆమెను పట్టించుకోకుండా ఇంటి నుండి వెళ్ళిపోయాడు. మాయ చాలా బాధపడింది. అతను తిరిగి వస్తాడని ఆమె ప్రతిరోజూ ఎదురుచూస్తూ కూర్చునేది. కానీ అతను తన ప్రేమను గుర్తించకుండా వెళ్ళిపోవడం ఆమెను మరింత వేదనకు గురిచేసింది.
ఒకరోజు ఆమె తన మనసుతో ఇలా అనుకుంది, 'ఓ నా మనసా! నువ్వు ఎంత మూర్ఖానివి! నిన్ను ప్రేమించని వాడు, నీ బాధను చూడని వాడు వెళ్ళిపోయినప్పుడు, అతని కోసం నువ్వు ఎందుకు పరితపిస్తున్నావు?' తనను గౌరవించని వ్యక్తి కోసం కన్నీళ్లు కార్చడం ఎంత వృథా అని ఆమెకు అర్థమైంది. ఆ తర్వాత ఆమె తన బాధను వదిలేసి, తన పనుల మీద దృష్టి పెట్టింది. తన ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడుకున్నప్పుడే ఆమెకు నిజమైన ప్రశాంతత లభించింది.
