ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪತಿ ರವಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜಗಳದ ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಮಾಯಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತಳಾದಳು. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದೆ ಹೋದರೂ, ಅವನು ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ ಇತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಅವಳು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡಳು, 'ಓ ನನ್ನ ಹೃದಯವೇ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಮೂರ್ಖಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ! ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದವನು, ನಿನ್ನ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದವನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲು ನೀನು ಯಾಕೆ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?' ಎಂದು. ತನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವಳು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಸ್ವಯಂ ಗೌರವವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ ಅವಳಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.
