ఒక అందమైన గ్రామంలో ఆర్య మరియు లావణ్య ఉండేవారు. వారు ఒకరినొకరు ప్రాణంగా ప్రేమించుకునేవారు. కానీ ఒకరోజు చిన్న గొడవ వల్ల ఆర్య కోపంతో కొన్ని రోజులు ఊరు విడిచి వెళ్ళిపోయాడు.
లావణ్య మనసు ఆర్య కోసం తల్లడిల్లిపోయింది. ఆమె స్నేహితులు, 'లావణ్య, నువ్వు ఎందుకు ఇలా బాధపడుతున్నావు? వెళ్లి ఆర్యను పిలుచుకురా!' అని చెప్పారు. లావణ్యకు ఆర్య దగ్గరకు వెళ్లాలని చాలా అనిపించింది, కానీ ఆమె తన ఆత్మగౌరవాన్ని వదులుకోలేదు. ప్రేమ ఉన్నా సరే, తన వ్యక్తిత్వాన్ని కాపాడుకోవాలని ఆమె నిర్ణయించుకుంది. ఆమె తన పనుల్లో నిమగ్నమై, ప్రశాంతంగా ఉంది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత, ఆర్య తన తప్పు తెలుసుకుని తిరిగి వచ్చాడు. లావణ్య తన ముందు ఏడుస్తూనో లేదా వేడుకుంటూనో ఉంటుందని అతను అనుకున్నాడు. కానీ ఆమె ఎంతో హుందాగా, గౌరవంగా ఉండటం చూసి అతను ఆశ్చర్యపోయాడు. ప్రేమలో ఉన్నా సరే, తన విలువను కాపాడుకున్న ఆమె గొప్పతనాన్ని చూసి ఆర్యకు ఆమెపై మరింత గౌరవం పెరిగింది. వారిద్దరూ మళ్ళీ కలిశారు, కానీ ఇప్పుడు ఆర్యకు ఆమెపై ఉన్నది కేవలం ప్రేమ మాత్రమే కాదు, అపారమైన గౌరవం కూడా.
