ఒక అందమైన గ్రామంలో ఇలంగో మరియు నీలా ఉండేవారు. వారు ఒకరినొకరు ప్రాణంగా ప్రేమించుకునేవారు. ఒకరోజు చిన్న గొడవ వల్ల నీలా, ఇలంగోతో మాట్లాడకూడదని నిర్ణయించుకుంది. 'నేను అతనితో కోపంగా ఉంటాను, మాట్లాడను' అని తనలో తాను అనుకుంది.
కానీ, ఇలంగో ఆమె దగ్గరకు వచ్చేటప్పుడు, ఆమెకు ఇష్టమైన పూలను తెచ్చేటప్పుడు, అతని ప్రేమపూర్వకమైన చూపులు చూసినప్పుడు నీలాలోని కోపం మెల్లగా కరిగిపోవడం మొదలైంది. మంటలో వెన్న ఎలా కరిగిపోతుందో, ఆమె కోపం కూడా అలాగే కరిగిపోయింది. ఆమె ఎంత ప్రయత్నించినా, అతని ప్రేమ ముందు ఆమె పట్టుదల ఓడిపోయింది. చివరకు, నీలా నవ్వుతూ అతని దగ్గరకు వెళ్లి మాట్లాడింది. నిజమైన ప్రేమ ఉన్నచోట, కోపాన్ని నటించడం సాధ్యం కాదని ఆమె గ్రహించింది.
