కొండల మధ్య ఉన్న ఒక అందమైన గ్రామంలో ఇలంగ మరియు మీనా నివసించేవారు. వారు ఒకరినొకరు ఎంతో ప్రేమించుకునేవారు. ఒకరోజు, ఇలంగ తన పని మీద వేరే ఊరికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. వెళ్లేటప్పుడు ఇలంగ మీనా చేతిని పట్టుకుని, 'మీనా, నేను వచ్చే వారం తిరిగి వస్తాను, కంగారు పడకు' అని చెప్పి వెళ్ళాడు.
ఇలంగ వెళ్ళిన తర్వాత, మీనా కిటికీ దగ్గర కూర్చుని దారి వైపు చూస్తూనే ఉంది. సమయం చాలా నెమ్మదిగా కదులుతున్నట్లు ఆమెకు అనిపించింది. గడియారం టిక్ టిక్ మనే శబ్దం కూడా ఆమెకు చాలా భారంగా అనిపించింది. ఒక గంట సమయం ఒక రోజంతటిలా అనిపించింది. ఆమెకు ఆకలి వేయలేదు, నిద్ర కూడా రావడం లేదు. ఆమె మనసంతా ఇలంగ రాక కోసమే వేచి చూస్తోంది.
మిగిలిన వారికి వారం రోజులు త్వరగా గడిచిపోవచ్చు, కానీ ఆమెకు ఆ ఒక్క రోజు ఏడు రోజుల సుదీర్ఘ ప్రయాణంలా అనిపించింది. చివరకు ఇలంగ తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆమె ఎదురుచూపుల బాధ అంతా మర్చిపోయి ఎంతో సంతోషించింది.
