മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ഇളങ്കനും മീനയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ജോലിയുടെ ആവശ്യത്തിനായി ഇളങ്കന് അടുത്തുള്ള മറ്റൊരു നഗരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ മീനയോട് പറഞ്ഞു, 'മീനാ, ഞാൻ അടുത്ത ആഴ്ച തിരികെ വരും, വിഷമിക്കേണ്ട.'
ഇളങ്കൻ പോയതിനുശേഷം മീന ജനലരികിൽ ഇരുന്നു പാതയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്ക് സമയം സാധാരണ പോലെ തോന്നിയിരിക്കാം, എന്നാൽ മീനയ്ക്ക് സമയം ഒട്ടും നീങ്ങുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി. ഓരോ നിമിഷവും വളരെ സാവധാനത്തിലാണ് കടന്നുപോയിരുന്നത്. ഒരു മണിക്കൂർ എന്നത് ഒരു ദിവസം പോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾക്ക് വിശപ്പില്ലായിരുന്നു, ഉറക്കവുമില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഇളങ്കന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.
മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു ആഴ്ച എന്നത് വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകുന്ന ഒന്നായിരിക്കാം, എന്നാൽ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ ഒരു ദിവസം അവൾക്ക് ഏഴ് ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട വലിയൊരു കാലഘട്ടമായി തോന്നി. ഒടുവിൽ ഇളങ്കൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, അവളുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ സങ്കടമെല്ലാം സന്തോഷമായി മാറി.
