ఒక అందమైన గ్రామంలో అనన్య మరియు కార్తీక్ నివసించేవారు. వారిద్దరూ ఒకరినొకరు ప్రాణంగా ప్రేమించుకునేవారు. ఒకరోజు కార్తీక్ ఒక చిన్న ఆట ఆడాలనుకున్నాడు. అతనికి నిజంగా కోపం రాలేదు, కానీ అనన్య తనపై ఎంత ప్రేమ చూపిస్తుందో తెలుసుకోవాలని అనుకున్నాడు. అందుకే అతను అనన్యతో మాట్లాడకుండా కొంచెం విసుగ్గా ఉన్నట్లు నటించాడు.
అనన్యకు కార్తీక్ చేస్తున్న పని అర్థమైంది. ఆమె వెంటనే అతని దగ్గరకు వెళ్లి సముదాయించడానికి ప్రయత్నించలేదు. బదులుగా, అతను తన మౌనం వల్ల కలిగే బాధను అనుభవించాలని ఆమె నిర్ణయించుకుంది. ఆమె కూడా అతనితో మాట్లాడకుండా తన పనుల్లో నిమగ్నమైపోయింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత, కార్తీక్కు అసౌకర్యంగా అనిపించింది. అనన్య తనను పట్టించుకోవడం లేదని అనిపించి, ఆమె లేని లోటు అతనికి తදగడం మొదలైంది. ఆమె ప్రేమ, ఆమె మాటలు లేనిదే తను ఉండలేనని అతనికి అర్థమైంది. చివరికి కార్తీక్ ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, తన తప్పు తెలుసుకుని క్షమాపణ కోరాడు.
అనన్య నవ్వుతూ అతడిని హత్తుకుంది. ఆ చిన్న విరామం వారి ప్రేమను మరింత పెంచింది.
