ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮ್ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ವಿಕ್ರಮ್ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆಟವಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕೋಪಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇಂದಿ ತನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ನೋಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೌನವಾಗಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಇಂದಿ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು. ಅವಳಿಗೆ ವಿಕ್ರಮ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಅವನ ಮೌನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಬಿಟ್ಟಳು. ಅವಳು ಕೂಡ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡದೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ವಿಕ್ರಮ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನವಾಗತೊಡಗಿತು. ಇಂದಿ ತನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. ಅವಳ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅವಳನ್ನು ತಲುಪಲು ಹಂಬಲಿಸಿತು. ಕೊನೆಗೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಅವಳ ಬಳಿ ಬಂದು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು.
ಇಂದಿ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಆ ಸಣ್ಣ ಮೌನವು ಅವರ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
