ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే తెలివైన యువకుడు ఉండేవాడు. ఒకరోజు సాయంత్రం సోము పని ముగించుకుని ఇంటికి వెళ్తుండగా, తన ఇంటి దగ్గర ఉన్న పొదల్లో నలుగురు వ్యక్తులు దాక్కుని తన ఇంటినే గమనించడం చూశాడు. వారు దొంగలని అతను వెంటనే గ్రహించాడు.
సోము భయపడకుండా ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. అతను మెల్లగా ఇంటి లోపలికి వెళ్లి తన భార్యతో రహస్యంగా చెప్పాడు, "చూడు, బయట దొంగలు పొంచి ఉన్నారు. మనం ఒక నాటకం ఆడాలి. నేను చెప్పినట్లు నువ్వు గట్టిగా మాట్లాడితే చాలు."
వెంటనే సోము బయట ఉన్న దొంగలకు వినిపించేలా గట్టిగా అన్నాడు, "అయ్యో! ఊరిలో దొంగతనాలు బాగా పెరిగిపోయాయి. మన ఇంట్లో ఉన్న బంగారం, నగలను ఈ ఇనుప పెట్టెలో పెట్టి, తోటలోని లోతైన బావిలో పడేద్దాం. అప్పుడు దొంగలు వచ్చినా ఇంట్లో ఏమీ లేదని అనుకుని వెళ్ళిపోతారు!"
అది నిజమని నమ్మించడానికి, సోము రాళ్లతో నిండిన ఒక బరువైన పెట్టెను తీసుకువచ్చి బావిలో 'ధభ్' మని పడేశాడు. దొంగలు ఇది చూసి సంతోషించారు. "ఇంట్లోకి వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు, బావిలో ఉన్న పెట్టెను తీసేసుకుంటే సరిపోతుంది!" అని వారు ప్లాన్ చేసుకున్నారు.
చీకటి పోయి తెల్లవారుజామున దొంగలు బావి దగ్గరకు వచ్చారు. బావిలో నీరు ఎక్కువగా ఉండటంతో, ఆ నీటిని బయట పొలాల్లో పోస్తే పెట్టె సులభంగా దొరుకుతుందని వారి నాయకుడు చెప్పాడు. దొంగలందరూ కలిసి నీటిని బయటకు తోడటం మొదలుపెట్టారు. కానీ వారు ఎంత నీటిని బయటకు తీసినా, బావిలోని నీటి మట్టం తగ్గడం లేదు. ఎందుకంటే బావి అడుగున ఒక చిన్న రంధ్రం ఉండటం వల్ల, వారు తీసే నీరు మళ్ళీ బావిలోకి చేరుతోంది.
అలసిపోయిన దొంగలు, "ఈరోజు వదిలేద్దాం, రేపు వచ్చి చూద్దాం" అని వెళ్ళిపోవడానికి సిద్ధమయ్యారు. అప్పుడు సోము చెట్టు వెనుక నుండి నవ్వుతూ, "మిత్రులారా! మీరు పోస్తున్న నీరు నా పంటకు చాలా అవసరం. దయచేసి ఇంకా కొంచెం నీరు పోయండి!" అని అన్నాడు.
తమను సోము తన తెలివితేటలతో మోసం చేశాడని గ్రహించిన దొంగలు, భయపడి అక్కడి నుండి పారిపోయారు. సోము తన సమయస్ఫూర్తితో తన ఇంటిని, సంపదను కాపాడుకున్నాడు.
Moral
ఆపద సమయంలో భయపడకుండా తెలివితేటలతో వ్యవహరిస్తే ఎంతటి సమస్యనైనా ఎదుర్కోవచ్చు.
