విక్రమ్ అనే తెలివైన యాత్రికుడు కొండల గుండా ప్రయాణిస్తున్నాడు. అతని మార్గంలో ఒక పెద్ద అడవి ఉంది. ఆ అడవిలో దొంగలు ఉంటారని, వారు ప్రయాణికుల డబ్బును దోచుకుంటారని ప్రజలు భయపడేవారు.
విక్రమ్ భయపడకుండా ప్రయాణం కొనసాగించాడు. అప్పుడు సోము అనే వ్యక్తి వచ్చి, "అయ్యా, నేను ఒంటరిగా వెళ్లడానికి భయపడుతున్నాను, మీతో కలిసి రావచ్చా?" అని అడిగాడు. విక్రమ్కు సోము ప్రవర్తనలో ఏదో అనుమానం కలిగినా, అతన్ని తోడు తీసుకెళ్లాడు.
నిజానికి సోము ఒక దొంగ. ప్రయాణికులు నిద్రపోతున్నప్పుడు వారి సంచులు దోచుకోవడం అతని పని. ఆ రాత్రి వారు ఒక చిన్న సత్రంలో బస చేశారు. అర్ధరాత్రి సోము విక్రమ్ సంచిని వెతికినాడు, కానీ అందులో ఒక్క పైసా కూడా లేదు! సోము అయోమయానికి గురయ్యాడు.
మరుసటి రోజు వారు ఒక నది ఒడ్డున విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు. సోము మళ్ళీ సంచిని వెతికినాడు, కానీ ఏమీ దొరకలేదు. మధ్యాహ్నం వారు ఒక పండ్ల దుకాణానికి వెళ్ళినప్పుడు, విక్రమ్ తన సంచి నుండి బంగారు నాణేలు తీసి పండ్లు కొన్నాడు. ఇది చూసి సోము ఆశ్చర్యపోయాడు.
విక్రమ్ నవ్వుతూ, "ఏమైంది సోము, ఎందుకు అలా చూస్తున్నావు?" అని అడిగాడు.
సోము భయపడుతూ, "అయ్యా, మీ సంచిలో డబ్బు లేదని అనుకున్నాను, మరి ఇప్పుడే ఎలా కొన్నారు?" అని అడిగాడు.
విక్రమ్ సమాధానమిస్తూ, "నువ్వు దొంగతనం చేయడానికి వచ్చినప్పుడు, నేను డబ్బును వేరే రహస్య సంచిలో దాచేస్తాను. నువ్వు వెతికి చూసి నిరాశపడి పడుకున్నాక, మళ్ళీ ఆ డబ్బును ఈ సంచిలోనే పెడతాను. నువ్వు నన్ను మోసం చేస్తున్నావని అనుకోవాలని నేను ఇలా చేశాను" అని చెప్పాడు.
తమ తప్పు బయటపడిందని గ్రహించిన సోము అక్కడి నుండి పారిపోయాడు.
Moral
దురాశతో చేసే తప్పులు తెలివైన వారి ముందు ఎప్పుడూ నిలబడలేవు.
