വിക്രം എന്ന ബുദ്ധിമാനായ ഒരു യാത്രികൻ മലനിരകളിലൂടെയുള്ള തന്റെ യാത്ര തുടരുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാതയിൽ വലിയൊരു കാടുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാട്ടിലൂടെ പോകുന്നവരുടെ പണവും മറ്റ് സാധനങ്ങളും മോഷ്ടിക്കുന്ന കള്ളന്മാരുണ്ടെന്ന് നാട്ടുകാർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.
വിക്രം ഭയമില്ലാതെ കാട്ടിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, സോമു എന്ന ഒരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് വന്നു പറഞ്ഞു, "സാറേ, എനിക്ക് തനിയെ നടക്കാൻ പേടിയാണ്, ഞാൻ കൂടെ വന്നോട്ടെ?" വിക്രമിന് സോമുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം കൗശലം കണ്ടു, എങ്കിലും അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു.
യഥാർത്ഥത്തിൽ സോമു ഒരു കള്ളനായിരുന്നു. യാത്രക്കാർ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ ബാഗിലെ പണം മോഷ്ടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ രീതി. അന്ന് രാത്രി അവർ ഒരു ചെറിയ സത്രത്തിൽ താമസിച്ചു. പാതിരാത്രിയിൽ സോമു വിക്രമിന്റെ ബാഗ് പരിശോധിച്ചു, പക്ഷേ അതിൽ ഒരു പൈസ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല! സോമുവിന് വലിയ അത്ഭുതം തോന്നി. 'ഇത്രയും പണം എങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതായി?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം അവർ ഒരു പുഴയുടെ തീരത്ത് വിശ്രമിച്ചു. സോമു വീണ്ടും ബാഗ് പരിശോധിച്ചു, പക്ഷേ അവിടെയും ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഉച്ചസമയത്ത് അവർ ഒരു പഴക്കടയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, വിക്രം തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ എടുത്ത് പഴങ്ങൾ വാങ്ങി. ഇത് കണ്ട സോമു ഞെട്ടിപ്പോയി.
വിക്രം സോമുവിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, "എന്താ സോമു, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?"
സോമു പേടിയോടെ ചോദിച്ചു, "സാറേ, ബാഗിൽ പണമില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതി, പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങൾ പണം നൽകിയത്?"
വിക്രം ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, "നീ ബാഗ് മോഷ്ടിക്കാൻ വരുമ്പോൾ, ഞാൻ പണം മറ്റൊരു രഹസ്യ അറയിലേക്ക് മാറ്റി വെക്കും. നീ പരിശോധിച്ചു കഴിഞ്ഞ് തിരികെ പോകുമ്പോൾ, ഞാൻ ആ പണം വീണ്ടും ബാഗിൽ തന്നെ തിരികെ വെക്കും. നീ എന്നെ പറ്റിക്കുകയാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്തതാണ്."
തന്റെ തന്ത്രം പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സോമു നാണക്കേടോടെ അവിടെ നിന്നും ഓടിപ്പോയി.
Moral
തിന്മ ചെയ്യുന്നവർ എത്ര ബുദ്ധിപരമായി പ്രവർത്തിച്ചാലും സത്യസന്ധതയും ബുദ്ധിയും അവരെ തോൽപ്പിക്കും.
