ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ಮೊಲ ಮತ್ತು ಪಿಪ್ ಎಂಬ ಗಿಳಿ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇದ್ದಾಗ, ಹೊಸ ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವರು ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನ ಬಳಿ ಬಂದರು.
ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ತೋಟವೊಂದು ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಪಿಪ್ ಖುಷಿಯಿಂದ ಹೇಳಿತು, "ಕವಿ, ನೋಡು! ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾದ ತೋಟ! ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತರಲೇವಾ?"
ಕವಿ ತೋಟದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ, ತೋಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಆಕೃತಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಅದು ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕವಿ ತಕ್ಷಣ ಪಿಪ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿತು.
"ಪಿಪ್, ನಿಲ್ಲು! ಆ ಆಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡು. ಅದು ಮನುಷ್ಯನಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯ?" ಎಂದು ಕವಿ ಕೇಳಿತು.
ಪಿಪ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು, "ಅದೊಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ಗೊಂಬೆ ಕವಿ! ಅದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಹಾರಿ ಹೋಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಗೊಂಡು ಬಾ, ನಾನು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ."
ಆದರೆ ಕವಿ ಬಹಳ ಜಾಣನಾಗಿತ್ತು. "ಪಿಪ್, ಆ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಇಂತಹ ಉಪಾಯ ಮಾಡುವ ರೈತ, ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಲೆ ಅಥವಾ കെണಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿರಬಹುದು. ನಾವು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಬಾರದು!" ಎಂದಿತು.
ಪಿಪ್ಗೆ ಕವಿಯ ಮಾತು ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಬದಲು, ಹಸಿವನ್ನೇ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮೇಲು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಮರಳಿದರು.
Moral
ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕಂಡಾಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವುದು ಉತ್ತಮ.
