ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ, ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಹುಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಧಾರಣ ಕತ್ತೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ದಿನ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕತ್ತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, "ನೋಡಿ, ಈ ಹುಲ್ಲುಗಳು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದೆ!" ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಹುಲಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗಿ, "ನೀನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಹುಲ್ಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ," ಎಂದಿತು.
ಆದರೆ ಕತ್ತೆ ತನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. "ಇಲ್ಲ, ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೋಡಿ, ಇದು ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದೆ!" ಎಂದು ವಾದಿಸತೊಡಗಿತು.
ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ವಾದ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಅವರು ಕಾಡಿನ ರಾಜನಾದ ಸಿಂಹದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನ್ಯಾಯ ಕೇಳಿದರು. ಸಿಂಹವು ಕತ್ತೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, "ನೀನು ಹೇಳುವುದು ಸರಿ, ಈ ಹುಲ್ಲು ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನೀನು ಗೆದ್ದೆ, ಈಗ ಹೋಗಬಹುದು," ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಕತ್ತೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಿತು. ಕತ್ತೆ ಹೋದ ನಂತರ, ಸಿಂಹವು ಹುಲಿಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, "ಹುಲಿಯೇ, ಹುಲ್ಲು ಹಸಿರು ಎಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಆದರೂ ಯಾಕೆ ಆ ಕತ್ತೆಯ ಜೊತೆ ವಾದ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿದೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ಹುಲಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, "ಅರಸೇ, ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ," ಎಂದಿತು.
ಸಿಂಹವು ಗಂಭೀರವಾಗಿ, "ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಮುಖ್ಯ, ಆದರೆ ಮೂರ್ಖರೊಂದಿಗೆ ವಾದ ಮಾಡುವುದು ಸಮಯದ ವ್ಯರ್ಥ. ನನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿದ ದಂಡನೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನೀನು ಈ ಹುಲ್ಲಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬೇಕು," ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿತು.
ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಹುಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿತು.
Moral
ಮೂರ್ಖರೊಂದಿಗೆ ವಾದ ಮಾಡುವುದು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ವ್ಯರ್ಥ.
