ஒரு அடர்ந்த காட்டில், கம்பீரமான ஒரு புலியும், அமைதியான ஒரு கழுதையும் வாழ்ந்து வந்தன. ஒரு நாள், புல்வெளியில் புல் மேயும் போது, கழுதை ஒரு விசித்திரமான யோசனையைச் சொன்னது. "புலியாரே, இந்தத் தரைப்பகுதியில் இருக்கும் புற்கள் அனைத்தும் ஊதா நிறத்தில் தான் இருக்கும்," என்று கூறியது.
புலி ஆச்சரியத்துடன், "நீ என்ன சொல்கிறாய்? புற்கள் எப்போதும் பச்சை நிறத்தில் தான் இருக்கும்," என்று பதிலளித்தது. கழுதை விடவில்லை. "இல்லை, நீங்கள் சரியாகப் பார்ப்பதில்லை. இதோ பாருங்கள், இந்தத் தரை முழுவதும் ஊதா நிறமாகத் தெரிகிறது," என்று பிடிவாதமாக வாதிட்டது.
இருவருக்கும் இடையே வாக்குவாதம் பெரிதானது. இறுதியில், அவர்கள் காட்டின் நீதிபதி மிகுந்த அறிவாளியான சிங்கத்திடம் சென்று முறையிட்டனர். சிங்கத்திடம் நடந்தவற்றை விவரித்த பிறகு, சிங்கம் கழுதையைப் பார்த்து, "நீ சொல்வது சரிதான், இந்த புற்கள் ஊதா நிறத்தில் தான் இருக்கின்றன. நீ இப்போது மகிழ்ச்சியுடன் சென்று உன் வேலையைப் பார்," என்று கூறியது. கழுதை பெருமையுடன் அங்கிருந்து சென்றது.
கழுதை சென்றதும், சிங்கம் புலியைப் பார்த்துத் தொடர்ந்தது. "புலியாரே, நீ ஏன் இவ்வளவு குழப்பமடைகிறாய்? புற்கள் பச்சை நிறத்தில்தான் இருக்கும் என்பது உனக்கும் தெரியும். பிறகு ஏன் அந்தத் தந்திரமான கழுதையுடன் விவாதம் செய்து என் நேரத்தையும், உன்னுடைய நேரத்தையும் வீணடிக்கிறாய்?" என்று கேட்டது.
புலி திகைத்துப் போனது. "அரசே, நான் உண்மையைச் சொல்ல முயன்றேன்," என்று கூறியது.
சிங்கம் கம்பீரமாகச் சொன்னது, "உண்மையைச் சொல்வது முக்கியம், ஆனால் அறிவற்றவர்களிடம் விவாதிப்பது முட்டாள்தனம். ஒரு முட்டாளின் வாதத்தை வெல்ல முயன்று, நீயும் அவனது மட்டத்திற்குத் தள்ளப்பட்டாய். உனது நேரத்தையும் என் நேரத்தையும் வீணடித்ததற்காக, நீ அடுத்த பத்து நாட்களுக்குக் காட்டில் உள்ள அனைத்துப் புற்களையும் ஒவ்வொன்றாக எண்ணிப் பார்த்து எனக்குக் காட்ட வேண்டும்," என்று தண்டனை விதித்தது.
புலி தன் தவறை உணர்ந்தது. தேவையற்ற விவாதங்கள் எவ்வளவு பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதை அது புரிந்துகொண்டது.
பாடம்
அறிவற்றவர்களுடன் விவாதிப்பது நேரத்தையும் சக்தியையும் வீணடிக்கும்.
