ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದ ಸಿಂಹವೊಂದು ರಾಜನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಶಕ್ತಿಗಿಂತ ಅದರ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವವೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಗೌರವ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದವು. ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದವು. ಆಗ ಸಿಂಹ ರಾಜನು ಬಹಳ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದ ಹಬ್ಬದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ರಾಜನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕಂಡು ಜಿಂಕೆ, ಮೊಲ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಗೌರವದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದವು.
ಆದರೆ, ಗುಂಪಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕತ್ತೆಯೊಂದು ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಂಹವು ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ ಕತ್ತೆಯು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳತೊಡಗಿತು, "ನೋಡಿ, ಈ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಈಗ ಮೊದಲಿನ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ! ವಯಸ್ಸಾದ ಕಾರಣ ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇವನು ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ರಾಜನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ?"
ಕತ್ತೆಯ ಈ ಅವಮಾನದ ಮಾತುಗಳು ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಕೇಳಿಸಿದವು. ಆದರೆ ಸಿಂಹವು ಸಿಟ್ಟಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕತ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾದ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ನಾಯಕ ಅಂತಹ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಮಾತಿಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.
ಸಿಂಹವು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ಮುಗುಳ್ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿತು. ರಾಜನ ಈ ಸಂಯಮವನ್ನು ಕಂಡು ಉಳಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೆರಗಾದವು. ತನ್ನ ಮಾತುಗಳು ರಾಜನ ಘನತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡలే ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕತ್ತೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು.
Moral
ಅನಗತ್ಯ ವಾದಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಮನಹರಿಸುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಯಕನ ಲಕ್ಷಣ.
