ಅಧಿಕಾರದ ನೆರಳು

ನೀಲಗಿರಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಾಯಿಲೆ ಹರಡಿತು. ಮರಗಳು ಒಣಗಿದವು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ದೌರ್ಬಲ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದವು. ಇದನ್ನು ಕಂಡು, ಸಿಂಹ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ತುರ್ತು ಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದನು.

ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಸಭೆಗೆ ಬಂದವು. ವಿಕ್ರಮನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ನಮ್ಮ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಡಿನ ದೇವತೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಈ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಬೇಕು."

ವಿಕ್ರಮನು ಮುಂದುವರಿದು, "ನಾನು ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಿ! ನನ್ನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿ!" ಎಂದನು.

ಆದರೆ ಹುಲಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ನೀವು ಕಾಡಿನ ರಾಜರು. ಬೇಟೆಯಾಡುವುದು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ, ಅದು ಪಾಪವಲ್ಲ," ಎಂದಿತು. ವಿಕ್ರಮನು ನಿಟ್ಟುಸಿರೆ ಬಿಟ್ಟನು.

ನಂತರ ಕರಡಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು, "ನಾನು ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಕದ್ದೆನ。 ನಾನು ಪಾಪಿ!" ಆದರೆ ತೋಳವು, "ನೀವು ಜೇನನ್ನು ತೆಗೆಯದಿದ್ದರೆ ಜೇನುನೊಣಗಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕಾಡಿನ ಸಮತೋಲನ ಕಾಪಾಡಿದ್ದೀರಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕರಡಿಯನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿತು.

ಹೀಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಕ್ಷಮೆ ಪಡೆದವು. ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೊಲ ಭಯದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. "ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ರೈತನ ತೋಟದಿಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಕದ್ದೆ,'' ಎಂದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿತು.

ತಕ್ಷಣ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಿಟ್ಟಾದವು. "ನಿನ್ನ ಈ ಸಣ್ಣ ಕಳ್ಳತನವೇ ಈ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಕಾರಣ!" ಎಂದು ಕೂಗಾಡಿದವು. ವಿಕ್ರಮನು ಆ ಮೊಲವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.

ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಗವು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿತು, "ಬಲಿಷ್ಠರು ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ದುರ್ಬಲರ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ."

Moral

ಬಲಿಷ್ಠರ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪುಗಳು ಮರೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ದುರ್ಬಲರ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತವೆ.