ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಬಲಿಷ್ಠ ಎತ್ತ部 ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ವಿಕ್ರಮ್ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಹೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಆ ಗುಹೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು ಇತ್ತು. 'ಇದು ನನ್ನ ವಾಸಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸ್ಥಳ!' ಎಂದು ವಿಕ್ರಮ್ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿತು.
ಗುಹೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಸಿದವು, 'ವಿಕ್ರಮ್, ಇದು ಸಿಂಹದ ಗುಹೆ, ಎಚ್ಚರವಿರಲಿ! ಸಿಂಹ ಮರಳಿ ಬಂದರೆ ನೀನು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತೀಯಾ.' ಆದರೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದ್ದ ವಿಕ್ರಮ್, 'ಸಿಂಹವೇ? ನಾನು ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಎದುರಿಸಬಲ್ಲೆ!' ಎಂದು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಕ್ಕಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ವಿಕ್ರಮ್ ಗುಹೆಯ ಹೊರಗೆ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಿಂಹದ ಘರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಸಿಂಹ ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ವಿಕ್ರಮ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಭಯಪಟ್ಟಿತು, ಆದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾ, 'ಗೆಳೆಯರೇ! ನಮ್ಮ ಅತಿಥಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ! ಎಲ್ಲರೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ, ಇಂದು ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಔತಣ!' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಿಂಹ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿತು. 'ಇಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಎತ್ತಿನಗಳು ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾವೆಯೇ?' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಓಡತೊಡಗಿತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನರಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಯಿತು. 'ರಾಜಾ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?' ಎಂದು ನರಿ ಕೇಳಿತು. ಸಿಂಹವು, 'ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿನಗಳ ಹಿಂಡು ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ!' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ನರಿಯು ಒಂದು ತಂತ್ರ ಹೂಡಿತು. 'ಹೆದರಬೇಡಿ ರಾಜಾ, ನಾನೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ಹೋಗಿ ನೋಡೋಣ. ನೀವು ಭಯಪಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗದಂತೆ ನಮ್ಮ ಬಾಲಗಳನ್ನು ಒಂದು ಬಳ್ಳಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳೋಣ,' ಎಂದಿತು. ಹೆದರಿದ ಸಿಂಹ ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿತು.
ಅವರು ಗುಹೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ವಿಕ್ರಮ್ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿತು, 'ಓ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ನರಿಯೇ! ನೀನು ಎರಡು ಸಿಂಹಗಳನ್ನು ತರುತ್ತೇನೆ ಎಂದಿದ್ದೆ, ಈಗ ಯಾಕೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿಂಹದ ಜೊತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?' ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ, ನರಿ ತನ್ನನ್ನು ಸಿಲುಕಿಸಲು ಸಂಚು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿತು. ಸಿಂಹವು ಭಯದಿಂದ ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡತೊಡಗಿತು. ಬಾಲಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ನರಿಯು ಬಂಡೆ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿ ಪೆಟ್ಟು ತಿತ್ತುವಾಯಿತು. ನರಿಯ ತಂತ್ರವು ಅವನಿಗೇ ಮರಳಿ ಬಂದಿತು.
Moral
ಅತಿಯಾದ ಭಯ ಮತ್ತು ಇತರರ ಕುತಂತ್ರವನ್ನು ನಂಬುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ.
