ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೊಲದ ಕುಟುಂಬ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬೇಟೆಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊಲದ ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ತಂದೆ ಮೊಲ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಮರಿ ಮೊಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿತು. "ಮರಿ ಮೊಲವೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದರೆ, ತಕ್ಷಣ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಬೇಡ. ಮೊದಲು, 'ಕಾಡಿನ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆಯೇ?' ಎಂದು ಕೇಳು. ಅವರು 'ಹೌದು, ಎಲೆಗಳು ನರ್ತಿಸುತ್ತಿವೆ!' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಬೇಕು" ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿತು.
ಆದರೆ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪೊದೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಒಂದು ನರಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.
ತಂದೆ ಮೊಲ ಹೊರಟ ತಕ್ಷಣ, ನರಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿತು. ಮರಿ ಮೊಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, "ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ನರಿ ತಂತ್ರವಾಗಿ, "ಕಾಡಿನ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆಯೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ರಹಸ್ಯ ಉತ್ತರ ತಿಳಿದಿದ್ದ ನರಿ, "ಹೌದು, ಎಲೆಗಳು ನರ್ತಿಸುತ್ತಿವೆ!" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿತು.
ಮರಿ ಮೊಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿತು. ಏನೋ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಪೋಷಕರು ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠಗಳು ನೆನಪಾದವು. "ನಿಮ್ಮ ಧ್ವನಿ ತುಂಬಾ ಗಡುಸಾಗಿದೆ! ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲಿನ ಬಿರುಕಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಚೂಪಾದ ಉಗುರುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ! ನೀವು ನರಿಯಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಮರಿ ಮೊಲ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿತು.
ನರಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಮರಿ ಮೊಲ ಮತ್ತೊಂದು ತಂತ್ರ ಹೂಡಿತು. "ಅಮ್ಮಾ! ಅಪ್ಪಾ! ಬೇಗ ಬನ್ನಿ! ಕಾಡಿನ ರಾಜ ಸಿಂಹ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!"
ಸಿಂಹದ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ನರಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು. ಅದು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ಮರಿ ಮೊಲದ ಚತುರತೆಯಿಂದ ಆ ಕುಟುಂಬವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು.
Moral
ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದರೆ ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದು.
